Wilno i Wileńszczyzna
zw.lt

Wystawa „Młode Oko”: Te fotografie po prostu intrygują

W najbliższą środę (3 lutego), o godz. 18 w DKP, odbędzie się wernisaż zbiorowej wystawy prac dyplomowych i projektów dokumentalnych studentów dziennikarstwa UW pt. "Młode Oko".

„Zdjęcia, które prezentujemy w Wilnie, opowiadają głównie o wyzwaniach i pytaniach jakie stoją przed młodymi Polakami, ale tak naprawdę wiele tematów dotyka kwestii ważnych dla całej Europy czy świata. Mimo skupienia się na pojedynczych bohaterach – przesłanie tych prac jest uniwersalne” – skomentował kurator wystawy dr Wojciech Sternak, adiunkt w Instytucie Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.

Jak twierdzą organizatorzy wystawy, tematów będzie wiele. Dzięki projektom fotograficznym widz będzie mógł się zastanowić, czy słowo „Bóg” pasuje do hasła „Honor i Ojczyzna”, czy warto ginąć za swoich braci oraz czy pozbawienie wolności za kradzież cukierków o wartości 50 eurocentów jest tą sprawiedliwością, do której dążymy. Na wystawie pojawią się również prace poruszające bardziej intymne sfery życia, jak anoreksja czy refleksja śmierci.

„Każdy znajdzie tu opowieść o sobie – czasem dosłowną, czasem metaforyczną. To zadziwiające, jak często oglądając historie obcych ludzi nagle dostrzegamy, że w jakimś ogólniejszym sensie mówią wprost o nas – nieważne czy mieszkamy w Wilnie, Warszawie czy Paryżu. I to jest moc tej wystawy. Te fotografie po prostu intrygują” – mówi dr Wojciech Sternak.

Prezentowane na wystawie prace spotkały się z pozytywnym odbiorem nie tylko w Polsce, ale również we Francji. Projekt „Wyrzeźbione czasem” był już wcześniej prezentowany w Wilnie i przemówił tym samym do mieszkańców tego miasta. Wkrótce na Wydziale Komunikacji Uniwersytetu Wileńskiego odbędzie się kolejna wystawa.

„Niezmiernie się cieszę mogąc przedstawić prace moich kolegów ze studiów dla wileńskiej publiczności. Fotografia jest językiem ponadnarodowym, dlatego mam nadzieję, że wystawę będzie mógł odczytać każdy mieszkaniec Wilna niezależnie od jego narodowości. Myślę, że w dobie globalizacji, wszyscy stykamy się z podobnymi problemami i pytaniami, dlatego w każdej z tych prac będziemy mogli odnaleźć cząsteczkę siebie przy tym rozszerzając dany temat własnymi refleksjami” – podzieliła się Joanna Bożerodska, koordynatorka oraz jedna z autorek prac wystawy.

Prace, które zobaczymy na wystawie

„Wzory” – projekt Julii Kaczorowskiej o ludziach z vitiligo (bielactwem). W swojej pracy autorka zwraca uwagę na bielactwo jako problem marginalizowany w większości krajów świata, w tym w Polsce. Jednak w przeciwieństwie do większości podobnych realizacji, Julia omija dramatyczne doświadczenia osób z bielactwem i pokazuje plamy na skórze jako coś naturalnego. Jak twierdzi autorka, w rozmowach z bohaterami zdjęć często przewija się wypowiedź: „teraz to chyba inni, nieświadomi ludzie, mają raczej problem z moimi plamami, niż ja”.

„Wrócę, tam moi bracia”
 – fotografie rannych bojowników ze Wschodu Ukrainy autorstwa Aliny Kolijewskiej. Autorka usiłuje przybliżyć fragment danej rzeczywistości na jej ojczyźnie, tym, którzy nigdy wojny nie przeżyli. Zdaniem Aliny, każdy musi uświadomienić sobie, że wojna jest tuż za rogiem i w każdej chwili może przyjść pod nasz dom.

„Przez pryzmat ciała” – projekt Kamili Wieczorek, w którym autorka przedstawia lubianą przez młodzież ozdobę ciała – tatuaż. Tym również fotografka porusza głębszy problem tatuażu, jako możliwość kategoryzowania ludzi, pod względem ich przynależności do danych grup czy ich zainteresowań.

Nasze kryjówki” – to projekt Kacpra Sokołowskiego, przedmiotem którego są mieszkania wynajmowane przez młodych ludzi w Warszawie. Fotografie mają charakter dokumentalny, ale nie brakuje im pierwiastka kreacyjnego. Niebagatelną rolę w budowaniu obrazu i atmosfery prac odgrywa światło wraz ze swoimi wszystkimi cechami – intensywnością, kierunkiem czy barwą.

,,Króciaki” – jest to wewnątrz więzienne, potoczne określenie osób odsiadujących w zakładach karnych krótkie wyroki pozbawiania wolności. Właśnie o takich osobach w swoim projekcie opowiada autorka Katarzyna Błaszczyk.

„Społeczno-Stołeczne” – Tematem pracy Katarzyny Choromańskiej jest poruszanie bieżących spraw dotyczących sytuacji życiowej młodych ludzi, w tym przypadku- mieszkających w Warszawie. Zdjęcia mają charakter komiksów. Autorka inspirowała się pracami Franka Millera (Sin City), jak również całym wachlarzem twórców zajmujących się pop-artem.

„Obraz ciała z zaburzeniami żywienia” projekt Katarzyny Szkody o anoreksji. Aczkolwiek autorka porusza ten temat z innej strony i na swoich zdjęciach pokazuje bohaterki, które zwyciężyły tą chorobę. Dzisiaj są one bowiem wzorem do naśladowania w sile i wytrwałości, jaką się wykazały. Silniejsze i odważniejsze, pokazują się, jako osoby wygrane i dumne z pięknego ciała, jakie obecnie mają.

„Pozostałe” -To cykl zdjęć Magdy Burdy przedstawiający przedmioty codziennego użytku, dokumenty, które posiada córka po zmarłej matce. To forma autoterapii autorki. Zwyczajne przedmioty przechodzą przemianę poprzez nadanie im nadzwyczajnego znaczenia. Jest to opowieść o samotności i kruchości życia.

Na wystawie również pojawi się projekt Daniela Kociołka, który powstał podczas trudnego okresu dla życia rodziny autora – śmiertelnej choroby dziadka. Fotograf snuje refleksję nad śmiercią. Zdaniem Daniela śmierć jest najlepszą z możliwych zachęt, by zmieniać życie.

„Wyrzeźbione czasem” – projekt Joanny Bożerodskiej, którego tematem jest współczesny obraz mieszkańców Wilna. Praca skupia się na korzeniach kulturowych i narodowych współczesnych wilnian pokazując przez to wielokulturowość miasta. Pomimo przez lata zakorzenionych w mieście kultur i narodów, projekt także porusza proces globalizacji, w ramach którego w codzienność miasta zaczynają wtapiać się nowe kultury. Całość projektu stanowi dokumentację współczesnego Wilna podkreślając wielokulturowość jego mieszkańców oraz w związku  z tym powstałą różnorodność w krajobrazie miasta.

„Warszawa 52° 35′ N 21° 05′ E. Znajdź swoje miejsce.” – projekt, w którym Marta Pociecha przedstawia Warszawę, jako skondensowany w ramach miejskiej przestrzeni obraz całego społeczeństwa. Warszawa, to stolica, którą buduje cały naród. Miasto, do którego co roku przyjeżdżają z nadzieją na lepszą przyszłość. Dla wielu to miasto rodzinne, a najważniejsze są wspomnienia.

Na wystawie również pojawią się zdjęcia z pleneru fotograficznego z okolic Krakowa. Studenci przez dwa dni wędrowali po terenach rozpościerających się między Krakowem, Wolbromem a Olkuszem i tworzyli zapisy socjologiczne ludzi tam zamieszkałych w stylu Zofii Rydet. Celem realizacji tego tematu była obserwacja zmian, jakie dokonały się na przestrzeni tego ćwierćwiecza w kulturze materialnej mieszkańców Małopolski.

 

 

 

 

Mecenat – Ambasada RP w Wilnie.

Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Spaudos, radijo ir televizijos rėmimo fondas
Radar Wileński – Poinformuj nas!