„Nadszedł ten upragniony dzień”. Konsekracja kościoła w Grzegorzewie

Arcybiskup Gintaras Grušas dokonał dziś konsekracji nowej świątyni – kościoła pw. Ducha Świętego w Grzegorzewie. W uroczystości wzięli udział parafianie, a także ci, którzy wspierali budowę kościoła. Wśród uczestników uroczystej Mszy Świętej był również Pełnomocnik Rządu RP do Spraw Polonii i Polaków za Granicą Jan Dziedziczak.

zw.lt
„Nadszedł ten upragniony dzień”. Konsekracja kościoła w Grzegorzewie

Fot. Roman Niedźwiecki

Konsekracji świątyni dokonano podczas uroczystej Mszy Świętej koncelebrowanej przez abp. Gintarasa Grušasa, bp. Arūnasa Poniškaitisa, kapłanów posługujących w parafii i księży z innych parafii.  

Mieszkańcy Grzegorzewa zgromadzili się bardzo licznie na uroczystość, której oczekiwali od lat. Niewielka świątynia, zwłaszcza w czasie pandemii, który zobowiązuje do zachowywania większych odległości, nie mogła pomieścić wszystkich, ale miejsca siedzące przygotowano również przed kościołem.

Fot. Roman Niedźwiecki

Przypomnijmy, że parafię pw. Ducha Świętego w leżącym wówczas poza granicami stolicy Grzegorzewie, utworzono w 1992 r. Msza święta najpierw była odprawiana w domu kultury. Później, przez lata parafianie, których jest ok. 8 tys., modlili się w kaplicy w domu parafialnym, która została poświęcona w 1995 r. przez kard. Audrysa Juozasa Bačkisa.

W latach 90. Powstał również projekt nowej świątyni. Ze względu na duże rozmiary i koszty nie podjęto się jego realizacji.

Na budowę nowego kościoła, o rozmiarach 3 razy mniejszych niż przewidywał pierwotny projekt, zdecydował się dopiero obecny proboszcz, ks. Andrzej Andrzejewski.

Andrzej Andrzejewski/Fot. Roman Niedźwiecki

2 października 2016 r. wmurowano kamień węgielny pod nowy kościół. Metropolita wileński abp Gintaras Grušas, który dokonał poświęcenia kamienia węgielnego, pogratulował wówczas parafianom podjęcia się pięknej, acz niełatwej pracy budowy świątyni.

Na początku Mszy Świętej proboszcz przypomniał historię kościoła, podziękował gościom i wszystkim tym, którzy przyczynili się do budowy świątyni. „Za nowe ławki dziękuję Panu Janowi Dziedziczakowi. Cieszę się, że w tym trudnym czasie pandemii reprezentuje Pan całe Państwo Polskie, wszystkie instytucje, które wspierały budowę tego kościoła” – podkreślił proboszcz.

Jan Dziedziczak/ Fot. Roman Niedźwiecki

Lista wspierających świątynię okazała się bardzo długo. Do jego budowy przyczyniły się m.in. spółki: „Grigeo”, „Jurgena” („Gariūnų verslo parkas”), ORLEN Lietuva, „Alanta”, a także pojedynczy ofiarodawcy, jak Raimondas Karpavičius, Jonas Viesulas, Vanda Pigagienė. Proboszcz podziękował również przedstawicielom polskiej placówki dyplomatycznej na Litwie: ambasador Urszuli Doroszewskiej i Konsulowi Marcinowi Zieniewiczowi, AWPL-ZChr, w tym, obecnemu na uroczystości Waldemarowi Tomaszewskiemu.

„Dziś w sposób symboliczny wchodzimy do nowego kościoła, który jest znakiem tej wspólnoty. Pragnę wam podziękować za ten kościół, wasze zaangażowanie w jego budowę i modlić się za was, zawierzając was wszystkich opiece Matki Bożej i prowadzeniu Ducha Świętego”  – zwrócił się na początku Mszy Świętej do zebranych abp Gintaras Grušas.

Gintaras Grušas/Fot. Roman Niedźwiecki

W czasie homilii arcybiskup jeszcze raz podziękował wszystkim, którzy włączyli się w budowę kościoła. Przypomniał również, że każdy wierzący jest świątynią Ducha Świętego i mamy się troszczyć nie tylko o budowę materialnego kościoła, ale także Kościoła – duchowej wspólnoty.

Autorem projektu kościoła, który dziś został konsekrowany, jest litewski architekt Kęstutis Pempė. Nie jest to pierwszy kościół, jaki zaprojektował. Na początku lat 90. pracował nad kościołem Matki Bożej Wspomożycieli Wiernych w Olicie i kościołem pod wezwaniem litewskich męczenników w Domejkowie. Na podstawie jego projektu powstał także kościół w Dubinkach nad jeziorem Oświe. Nad projektem pracowali również Emilis Petkevičius i Eugenija Dedok.

Fot. Roman Niedźwiecki

Po Mszy uczestnicy uroczystości zostali zaproszeniu do dalszego świętowania, które odbyło się wokół sceny ustawionej przed kościołem. Pomimo deszczu, nie zabrakło chętnych, by cieszyć się dniem, na który mieszańcy czekali od dawna.

Konsekracja nie oznacza jednak, że prace przy budowie świątyni zostały całkowicie zakończone. Przed wejściem do kościoła powstaje obecnie dzwonnica, na uporządkowanie czeka również przykościelny teren.

PODCASTY I GALERIE