95. rocznica zajęcia Wilna przez Żeligowskiego

9 października 1920 roku „zbuntowane” polskie oddziały pod dowództwem gen. Lucjana Żeligowskiego wkroczyły do Wilna. Władze litewskie musiały uciekać do Kowna.

zw.lt
95. rocznica zajęcia Wilna przez Żeligowskiego

Fot. Wikipedia.

Na ziemiach zajętych przez oddziały Żeligowskiego powstało quasi-państwo Litwa Środkowa, którego sejm na własne życzenie 18 kwietnia 1922 roku inkorporował te tereny do Polski.

Akcja Żeligowskiego ostatecznie pogrzebała normalizację stosunków polsko-litewskich w okresie międzywojennym. Zresztą echa tej akcji pobrzmiewają do dnia dzisiejszego i mają niestety wpływ na relacje pomiędzy Wilnem i Warszawą.

Po I wojnie światowej, kiedy Polska i Litwa uzyskały niepodległość, żaden z tych krajów nie wyobrażał swego państwa bez Wilna.

Polacy powoływali się na czynnik narodowościowy, ponieważ większość mieszkańców w Wilnie stanowili Polacy (Litwini stanowili nie całe 3 proc. od ogółu mieszkańców miasta – przyp. red.).

Litwini ze swej strony powoływali się na historię, twierdząc, że Wilno jest historyczną stolicą Litwy.

Rankiem 7 października Żeligowski, mając zgodę Piłsudskiego, zarządził odprawę oficerów, na której oficjalnie podał wiadomość o „zbuntowaniu się” wobec dowództwa wojsk polskich i o rozpoczęciu samowolnego marszu na Wilno. Następnego dnia wojsko ruszyło w kierunku Wilna.

PODCASTY I GALERIE