Wilno i Wileńszczyzna
zw.lt

95. rocznica zajęcia Wilna przez Żeligowskiego

9 października 1920 roku „zbuntowane” polskie oddziały pod dowództwem gen. Lucjana Żeligowskiego wkroczyły do Wilna. Władze litewskie musiały uciekać do Kowna.

Na ziemiach zajętych przez oddziały Żeligowskiego powstało quasi-państwo Litwa Środkowa, którego sejm na własne życzenie 18 kwietnia 1922 roku inkorporował te tereny do Polski.

Akcja Żeligowskiego ostatecznie pogrzebała normalizację stosunków polsko-litewskich w okresie międzywojennym. Zresztą echa tej akcji pobrzmiewają do dnia dzisiejszego i mają niestety wpływ na relacje pomiędzy Wilnem i Warszawą.

Po I wojnie światowej, kiedy Polska i Litwa uzyskały niepodległość, żaden z tych krajów nie wyobrażał swego państwa bez Wilna.

Polacy powoływali się na czynnik narodowościowy, ponieważ większość mieszkańców w Wilnie stanowili Polacy (Litwini stanowili nie całe 3 proc. od ogółu mieszkańców miasta – przyp. red.).

Litwini ze swej strony powoływali się na historię, twierdząc, że Wilno jest historyczną stolicą Litwy.

Rankiem 7 października Żeligowski, mając zgodę Piłsudskiego, zarządził odprawę oficerów, na której oficjalnie podał wiadomość o „zbuntowaniu się” wobec dowództwa wojsk polskich i o rozpoczęciu samowolnego marszu na Wilno. Następnego dnia wojsko ruszyło w kierunku Wilna.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Spaudos, radijo ir televizijos rėmimo fondas
Radar Wileński – Poinformuj nas!