20-lecie nadania imienia Gimnazjum im. Stanisława Moniuszki w Kowalczukach: Jesteśmy zobowiązani kształcić dzieci w duchu narodowym

W Gimnazjum im. Stanisława Moniuszki w Kowalczukach odbyła się uroczystość z okazji 20-tej rocznicy nadania imienia patrona oraz spotkanie opłatkowe pt. „Wigilia u Moniuszków”.

zw.lt
20-lecie nadania imienia Gimnazjum im. Stanisława Moniuszki w Kowalczukach: Jesteśmy zobowiązani kształcić dzieci w duchu narodowym

Fot. Roman Niedźwiecki

Dyrektor gimnazjum, Zygmunt Jaświn, podkreślił, że jest to dla szkoły dzień szczególny. „Jest to dzień patrona naszej szkoły, którego miano otrzymaliśmy przed 20 laty. Nie mogę nie wspomnieć dziś o nich. 20 lat – to dużo czy mało? Z jednej strony, bardzo mało. Z drugiej – sami jesteśmy o wiele starsi. Z tego, co udało się znaleźć w naszych archiwach, pierwsze świadectwo ukończenia szkoły w Kowalczukach jest datowane 1922 r. Możemy więc przypuszczać, że jesteśmy staruszkami, bo mamy ponad 100 lat. Zupełnie nie źle” – ocenia dyrektor.

„Dlaczego ta szkoła żyje i komu to zawdzięcza? Przede wszystkim – gronu nauczycieli, naszym dzieciom i uczniom, a także samorządowi, który nad nami czuwa” – dodał Jaświn.

Zygmunt Jaświn/ Fot. Roman Niedźwiecki

Dyrektor placówki przypomniał również osiągnięcia szkoły. „Szkoła przecież i naucza, i wychowuje. Byliśmy na zaszczytnym drugim miejscu w rankingu szkół rejonu wileńskiego. Mieliśmy laureatów międzynarodowych olimpiad, nasi nauczyciele zostali uhonorowani przez ówczesną prezydent Dalię Grybauskaitė” – cieszył się pedagog.

Józef Kwiatkowski, prezes Stowarzyszenia Nauczycieli Szkół Polskich na Litwie „Macierz Szkolna”, cieszył się, że 20 lat temu patronem placówki został akurat Stanisław Moniuszko.

„Postać Stanisława Moniuszki jest mocno związana z polskim narodem. Chciałbym życzyć, abyście zostali przesiąknięci moniuszkowską ideą miłości do narodu i kultury. Dopóki ją zachowacie, pozostaniecie Polakami. Chciałbym też życzyć, abyście byli zadowoleni z tego, że jesteście częścią narodu polskiego” – życzył prezes.

Józef Kwiatkowski/ Fot. Roman Niedźwiecki

Maria Rekść, mer rejonu wileńskiego, przypomniała o tym, że szykowanie się do świętowania trwało ponad rok. Przypomniała też wagę wartości chrześcijańskich.

„Chcę pogratulować uczniom faktu, że żyją w tych wartościach chrześcijańskich, które są dla nas bardzo ważne. Niezmiernie się cieszymy, że nasze gimnazjum nie jest puste. Chcę przede wszystkim podziękować rodzicom i kadrze pedagogicznej za tę przysługę” – gratulowała mer.

„To wszystko jest bardzo ważne – rodzina, Kościół, szkoła, wychowanie dziecka. Niestety, w dzisiejszych czasach odczuwamy brak szacunku dla nauczycieli, którzy się poświęcają, aby wychować dziecko. Kochani rodzice, nie róbcie krzywdy swoim dzieciom – uczcie je szacunku i starajcie się współpracować. Niestety, nasze media mają taką tendencję, że chcą przekazywać zło i rzadko piszą o dobrych sprawach. W związku z tym, społeczeństwo wychowuje się w takim duchu, że zaczyna myśleć, że wszystko jest źle. Nie jest tak. Są piękni ludzie, dzieci, których wychowanie zależy od nas. Jest to nasze zobowiązanie” – dodała Rekść.

Polityk podkreśliła również, jak ważnym zawodem jest praca pedagogów. „Część nauczycieli już od nas odeszła. Oddali dzieciom nawet nie cząsteczkę, ale całe swoje serce. Papież Franciszek powiedział, że to właśnie nauczyciele przekazują najwięcej miłości. Nie jest sztuką ukazać miłość dla innego człowieka, gdy jest on miły i dobrze wychowany. Nauczyciele zaś opiekują się dziećmi z różnych rodzin” – stwierdziła Rekść.

Maria Rekść/ Fot. Roman Niedźwiecki

Pierwsze najstarsze świadectwo zostało wydane w szkole w Kowalczukach w 1921-1922 roku szkolnym. Wtedy była to czteroletnia szkoła powszechna w Kowalczukach, należąca do Wileńskiego Okręgu Szkolnego. Nauczanie odbywało się w języku polskim. Wykładano 10 przedmiotów.

Inne świadectwo, odnalezione w roku 1940, stwierdza, że w latach 1939-1940 w Kowalczukach była sześcioletnia szkoła początkowa 2-ego stopnia, w której nauka odbywała się wyłącznie w języku litewskim.

Po II wojnie światowej szkoła rozpoczęła swą pracę w 1945 roku. W roku szkolnym 1945-1946 były 4 klasy szkoły początkowej i 5-6 klasa progimnazjum. Szkoła nosiła nazwę Kowalczuckie progimnazjum gminy Szumsk powiatu wileńskiego Republiki Litewskiej. Mieściła się w byłym gmachu leśnictwa Kowalczuckiego.

Szkoła była bardzo biedna. Nie miała żadnego wyposażenia. Były tylko czarne samodziałowe ławki, stoły dla nauczycieli, tablice w klasach oraz taborety.

Od 1 września 1948 roku dyrektorem szkoły został mianowany Gorbatow Dmitrij Iwanowicz, który do wojny był nauczycielem historii.

W 1952-1953 roku szkolnym było już 250 uczniów, którzy uczyli się w równoległych klasach początkowych oraz w klasach 5-7. Ilość nauczycieli przekroczyła 20 osób. Nauczanie odbywało się w językach rosyjskim i polskim. Szkoła zaczęła zdobywać nową pomoc poglądową, literaturę piękną oraz przyrządy z fizyki, chemii i biologii.

Od roku 1960 i w latach następnych szkoła corocznie się rozrastała. Dochodziły dzieci z pobliskich szkół początkowych: kieńskiej, szumskiej, wielkokosińskiej i innych. Lekcje odbywały się w dwie zmiany w 5 gmachach: gmachu podstawowym oraz 4 wiejskich domach. Powstała wielka konieczność budowy nowej szkoły, którą rozpoczęto w kwietniu 1964 roku i oddano do użytku 12 września 1965 roku.

Od 1 września 1966 roku szkoła została przekształcona na średnią. Naukę pobierało 450 uczniów i pracowało ponad 40 nauczycieli. Nauka odbywała się w językach rosyjskim i polskim. Swą działalność zaczęła też wieczorowa szkoła pracującej młodzieży. W końcu lat 80-tych nauka w szkole odbywa się w trzech pionach: w języku rosyjskim, polskim i litewskim.

Fot. Roman Niedźwiecki

Od maja 1992 roku dyrektorem szkoły zostaje Zygmunt Jaświn. W roku 1994 szkoła została wyświęcona przez ówczesnego proboszcza, księdza Dariusza Stańczyka.

Dzięki staraniom dyrektora, Rady Szkoły, uczniów i rodziców 21 grudnia 2000 roku w uroczystej atmosferze odbyło się założenie kamienia węgielnego z listem do przyszłych pokoleń pod fundament przyszłej sali sportowej i dobudówki.

Od 1 września 2001 roku uczniowie, nauczyciele i mieszkańcy osiedla korzystają z nowej sali sportowej, a od 2002 roku z dobudówki, w której rozmieściły się stołówka, dwie pracownie, pokoje nauczycielskie i administracji szkoły.

Uchwałą Rady Samorządu rejonu wileńskiego od 15 grudnia 1999 roku szkoła nosi imię Stanisława Moniuszki.

Od 2005 roku w szkole odbywają się lekcje wyłącznie w języku polskim.

W wyniku pomyślnego przebiegu akredytacji 13 lipca 2012 roku na podstawie uchwały Rady samorządu rejonu wileńskiego szkoła uzyskała miano gimnazjum.

Podcasty
Galerie