Adam Zagajewski nie żyje

- W niedzielę wieczorem w Krakowie zmarł Adam Zagajewski - jeden z liderów literackiego pokolenia '68, wybitny poeta i eseista. Miał 75 lat - informację o śmierci poety jako pierwsza poinformowała "Gazeta Wyborcza". Wiadomość potwierdził w mediach społecznościowych Polski PEN Club.

zw.lt
Adam Zagajewski nie żyje

Fot. zestletteraturasostenibile.com

„Z wielkim smutkiem informujemy, że zmarł Adam Zagajewski. Poeta, eseista, członek Polskiego PEN Clubu, laureat Nagrody Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego. Cześć Jego pamięci!” – czytamy.

„Postać niezwykła. Twórczość wielkiej wagi i znaczenia. Wzór oporu wobec konformizmu. Wysokiej próby przeciwwaga dla powszechnego celebryctwa. Wielka strata dla naszej kultury i życia intelektualnego” – skomentował na Twitterze były minister kultury Bogdan Zdrojewski.

O Adamie Zagajewskim wspomina też m.in. „Miesięcznik Znak”.

„Pierwszy moment żałoby, zaraz po otrzymaniu wiadomości o zgonie bliskiej nam osoby, jest czymś straszliwym. To nawet nie jest jeszcze żałoba, to ból i bunt w stanie czystym, a słowo żałoba już zawiera w sobie pierwiastek rezygnacji, paktowania z tym, co się stało. Lecz w pierwszym momencie nie ma jeszcze słów, nie ma zgody, nie ma rezygnacji. Jest tak, jakby otworzyła się dziura w istnieniu. To jest trzęsienie ziemi otwierające przepaść. Moment płaczu i wściekłości, kiedy Logos jest bezradny. Logos dyskretnie odsuwa się na bok. Potem ta szczelina powoli, stopniowo zamyka się i zaczyna się długotrwały proces żałoby, zaczynamy ostrożnie chodzić po kładce nad rozpadliną; z czasem blizna zmienia kolor i prawie upodabnia się do zdrowej skóry. Są jednak śmierci, z którymi nie można się pogodzić. To będzie jedna z tych śmierci”.

Adam Zagajewski był poetą, pisarzem i eseistą, przedstawicielem Nowej Fali, laureatem wielu prestiżowych nagród literackich, w tym finalistą Nagrody Literackiej „Nike”, Międzynarodowej Nagrody Vilenica, Nikolaus-Lenau-Preis, Nagrody Tomasa Tranströmera i Neustadt Prize.Członek Polskiego PEN Clubu i Polskiej Akademii Umiejętności.

Urodził się w 1945 r. we Lwowie. Od 1976 r. objęty cenzurą za podpisanie „Listu 59”, protestu polskich intelektualistów przeciwko zmianom w konstytucji PRL. W latach 1982–2002 żył we Francji. Był redaktorem „Zeszytów Literackich”.

Pierwsze książki poetyckie Zagajewskiego – „Komunikat” (1972) i „Sklepy mięsne” (1975) – stanowiły realizację nowofalowego postulatu mówienia prawdy o otaczającej rzeczywistości i obnażania fałszu oficjalnego języka.

Zagajewski był autorem takich zbiorów wierszy jak m.in. „List. Oda do wielości” (1983), „Jechać do Lwowa” (1985) oraz „Płótno. Paryż” (1990) „Ziemia ognista” (1994), „Trzej aniołowie” (1997), „Pragnienie” (1999), „Asymetria” (2014), „Lotnisko w Amsterdamie” (2016), „Prawdziwe życie” (2019). Cenione były także jego tomy eseistyczne takie jak „Dwa miasta” (1991) „W cudzym pięknie” (1998), „Obrona żarliwości” (2002), „Poeta rozmawia z filozofem” (2007), „Substancja nieuporządkowana” (2019).

– Nie trzeba wielkiej bystrości, żeby zobaczyć, do czego prowadzi deptanie prawa. Chociaż człowiekowi, nawet wykształconemu, prawo może wydać się nudne. Trzeba doświadczenia, żeby dostrzec, że za suchymi paragrafami kryje się ochrona naszej wolności, ładu, porządku społecznego, że w prawie tkwi ukryte piękno – mówił Zagajewski w 2019 r.

PODCASTY I GALERIE