Mija 5. rocznica śmierci Barbary Wachowicz-Napiórkowskiej

Na Radarze Wileńskim mamy wiadomość od Apolonii Skakowskiej Prezes-dyrektor Centrum Kultury Polskiej na Litwie im. Stanisława Moniuszki.

zw.lt
Mija 5. rocznica śmierci Barbary Wachowicz-Napiórkowskiej

Upłynęło pięć lat od śmierci Barbary Wachowicz-Napiórkowskiej — Mistrz Mowy Polskiej… Pisarka losu polskiego, Minister Patriotyzmu, Strażniczka Kresów Wschodnich, osobliwie Wilna i Ziemi Wileńskiej.

„Moje serce bije w Polsce, w Wilnie dusza moja jest … Wszystkie moje nabrzmiałe sprawy odkładam, gdy potrzebuje mnie Wilno. Wilno — to moje kochanie”. Powtarzała „Basia z Podlasia”. Tak prosiła do niej się zwracać.
Zmarła 7 czerwca 2018 roku w szpitalu w Warszawie.

Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Prosiła: „Pochowajcie mnie przy Harcerzykach. Oni się do mnie uśmiechają z „Orderu Uśmiechu””. Tak też uczyniono.
W życiu literackim i społecznym nikt nie potrafi Jej miejsca zastąpić.

Piękną, niepowtarzalną polszczyzną opiewała w swoich książkach kulturę, tradycje kresowe oraz polszczyznę chowaną przez setki lat, z akcentem Józefa Piłsudskiego, pradziadków. Utrwaliła postaci Rodaków, którzy ocalili polskość na Ziemi Wileńskiej, młodych poetów, pisarzy, naukowców, historyków okresu romantyzmu. A jest ich dużo i słynący do dziś w ogólnopolskiej i światowej kulturze i literaturze. W Wilnie w kolebce romantyzmu polskiego „kąpała się” jak dziecko rozbawione i szczęśliwe.

Barbara Wachowicz posiadała niezliczoną ilość nagród. Wśród nich — Nagroda „POLSKIEGO NOBLA” – TOTUS Episkopatu Polskiego – „za niestrudzone, pełne żarliwości i entuzjazmu propagowanie kultury chrześcijańskiej, patriotyzmu i pięknej polszczyzny, postaw honoru i prawości zwłaszcza wśród młodego pokolenia Polaków, za działania dla kultury Kresów Wschodnich”.

Ksiądz Prof. Janusz Stanisław Pasierb o twórczości Barbary Wachowicz napisał: „Pod jej piórem, przed jej obiektywem przeszłość nie jest »cokolwiek dalej«”, lecz zupełnie blisko. Mickiewicz wyjechał przed chwilą, Kościuszko zaraz wróci, Chopin jeszcze gra. To jest ciągle ta sama Polska. Bezgraniczna. Ojczyzna i obczyzna tworzą jedno wielkie universum, oświecone rozumem, ogrzane sercem”.

PODCASTY I GALERIE