Opinie
Antoni Stecewicz

OPERA MYDLANA. Krótka dygresja na temat imion i nazwisk

Sprawa oryginalnej pisowni imion i nazwisk przypomina kiepski, ale latami trwający latynoski serial telewizyjny. Serial, w którym już wszystko było – wszyscy już wszystko powiedzieli, wszyscy już wszystkich kochali i wszyscy już wszystkich zdradzili i znienawidzili. Ale póki rankingi oglądalności utrzymują się na znośnym poziomie, kręcone są nowe serie. Wciąż o tym samym.

Z pisownią imion i nazwisk podobnie – wszystko już było. Padły wszystkie argumenty. Było też i święte oburzenie, i posądzanie, i perswazje, i obietnice, i zapewnienia, a nawet próba zdrady, kiedy w przededniu wizyty Lecha Kaczyńskiego Andrius Kubilius próbował przemycić w sejmie projekt ustawy. Nie udało się.

Serial trwa, a rankingi oglądalności nadal są wysokie. I chociaż zmieniają się reżyserzy i niektórzy aktorzy, to nie łudźmy się – zmian w scenariuszu, przynajmniej w najbliższych latach, nie będzie. Nie będzie, bo nie chodzi tu o imiona i nazwiska, tylko o ich właścicieli.

Bo przyznanie im prawa do oryginalnej pisowni imion i nazwisk w dokumentach tożsamości oznaczałoby ostateczne, i w majestacie prawa, uznanie ich odrębności narodowej, językowej, kulturowej i każdej innej. Oznaczałoby wymknięcie się z mętnej kategorii „tutejszych” – synów i córek marnotrawnych, do której, wbrew im samym, zostali zaszufladkowani i utrzymywani przez kolejnych reżyserów.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Spaudos, radijo ir televizijos rėmimo fondas
Radar Wileński – Poinformuj nas!