Opinie
Małgorzata Aleksandrowicz

Norkevičius: Powaga stosunków polsko-litewskich zaczyna się na płaszczyźnie akademickiej

Ochłodzone w latach 2010-2011 stosunki polsko-litewskie polepszać się zaczęły pod koniec 2012 roku. Czas pokaże, jak długo będzie trwać to ocieplenie – powiedział zw.lt Mindaugas Norkevičius, doktorant nauk politycznych Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie, kierownik Klubu Języka i Kultury Polskiej im. Adama Mickiewicza tejże uczelni oraz organizator konferencji naukowej „Dynamika stosunków polsko-litewskich’’.

W jaki sposób ocenia pan miniona konferencję naukową „Dynamika stosunków polsko-litewskich’’?

Konferencja, którą organizowałem z okazji 10-lecia śmierci Czesława Miłosza jest o tyle istotna, że w jej trakcie naukowcy i badacze z Polski i Litwy przedstawili wyniki badań, dotyczące dynamiki stosunków obu tych państw opierając się o nauki historyczne, politologiczne, filologiczne, ekonomiczne, socjologiczne oraz wiele innych nauk humanistycznych i socjalnych.

Konferencja oparta była na szerokiej koncepcji, która pokazała ważność wszystkich dziedzin naukowych w dwustronnych stosunkach, od polityki czy ekonomii po kulturę i literaturę. Podczas konferencji referowali naukowcy, ale też młodzi badacze z Uniwersytetu Wrocławskiego, Marii Skłodowskiej-Curie, Jagiellońskiego, Łódzkiego i Warszawskiego oraz Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie. Świadczy to o uwadze, jaką stosunkom polsko-litewskim, poświęcają akademicy obu państw.

Uważa Pan, że badania naukowe w jakiś sposób wpływają na stosunki polsko-litewskie?

Celem konferencji „Dynamika stosunków polsko-litewskich” było przede wszystkim promowanie badań, w których analizowana jest problematyka długowiecznych stosunków historycznych między Polską i Litwą. Zarówno Litwa, jak i Polska powinny zachęcać do badań, w szczególności w ważnych tematach, dotyczących pytań o tożsamość narodową mniejszości narodowych, o interesy państw w polityce międzynarodowej oraz o wzajemną współpracę strategiczną. Analiza takich tematów i ich ocena jest ważnym czynnikiem przedstawiającym wzajemne pozycje, rozpowszechnianie współpracy. Uwaga na płaszczyźnie akademickiej jest ważną wskazówką, ponieważ dwustronny rozwój stosunków nie zatrzymuje się, a jego omówienie i ocena tylko się do tego przyczynia.

Jaką pracę obecnie wykonuje Klub Języka i Kultury Polskiej Uniwersytetu Witolda Wielkiego? Jakie ma plany w najbliższym roku akademickim?

Obecnie odbywa się zbieranie referatów w języki litewskim, polskim i angielskim, które zostaną przygotowane do publikacji. Klub udziela konsultacji pomagających w wyborze studiów i stażów wśród polskich uczelni, centrów badań naukowych, instytucji politycznych oraz organizacji pozarządowych. Organizujemy obecnie edukacyjno-naukową wizytę studentów Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Warszawie. Członkowie klubu organizują bitwy intelektów, wieczorki filmowe, przygotowują nowe międzynarodowe projekty. Ciągle poszerzamy grono naszych partnerów na uczelniach w Polsce, którzy przyczyniają się do rozwoju współpracy naukowej między uczelniami wyższymi obu państw.

W którą stronę zmierzają stosunki polsko-litewskie?

Partnerstwo strategiczne, które łączy Litwę i Polskę w okresie integracji europejskiej, zaczęło się zmieniać. Jest to, z kilku powodów, widoczne od 2010 roku: nie pozostało celów strategicznych – integracja do Unii Europejskiej i NATO została osiągnięta, interesy Polski w Unii Europejskiej oddaliły się od interesów Litwy. Tym samym przedstawiciele mniejszości narodowych – polskiej na Litwie i litewskiej w Polsce – zaczęli swoje położenie mierzyć według panujących w Unii Europejskiej standardów, mimo, że instytucje europejskie nie dają jednoznacznej odpowiedzi, jak powinno wyglądać życie polityczne i kulturalne nielicznych społeczności etnicznych. Pisownia nazwisk i nazw ulic oraz prowadzona polityka oświatowa pokazują, w jaki sposób problemy będące blisko tożsamości narodowej mają wpływ na realne skutki w innych dziedzinach dwustronnej współpracy. Formuje się łańcuch wewnętrznych i zewnętrznych stosunków dwustronnych i oddziałujących na nie współczynników, które wyróżniają problematykę na poziomie lokalnym i z pierwszego wejrzenia bardziej symboliczną, jednak bezpośrednio związaną ze współczynnikiem tożsamości narodowej państw.

Ochłodzone w latach 2010-2011 stosunki polsko-litewskie polepszać się zaczęły pod koniec 2012 roku. Czas pokaże, jak długo będzie trwać to ocieplenie. Jednak nie trudno jest prognozować, że współpraca energetyczna będzie trwać, gdyż dla obu państw jest priorytetem i daje większą niezależność od Rosji. Prawdopodobne jest, że w przyszłości dwustronna współpraca między Polską a Litwą odbywać się będzie na poziomie regionalnym, Unii Europejskiej i NATO.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Spaudos, radijo ir televizijos rėmimo fondas
Radar Wileński – Poinformuj nas!