• Opinie
  • 21 kwietnia, 2015 6:02

Burza w szklance wody

Ze zdumieniem obserwuję "debatę" jaka rozkręciła się w mediach i portalach społecznościowych na Litwie "w sprawie Borusewicza". Wynikła prawie z niczego i skończy się niczym. Pokazuje jednak jak łatwo jest "nakręcić" emocje które służą tylko kompletnie marginalnym ugrupowaniom i osobom.

Tomasz Samsel
Burza w szklance wody

Fot. Archiwum Autora

Zaczęło się od wizyty marszałka Borusewicza w Wilnie. Spotkał się podczas niej z Polskim Klubem Dyskusyjnym (PKD). Nie spotkał z przedstawicielami AWPL/ZPL. Dlaczego? Do tej pory nie wiadomo ale chyba było planowane krótkie symboliczne spotkanie na lotnisku. Nie doszło do niego albo ze względów organizacyjnych albo dlatego, że ktoś na kogoś się obraził za to spotkanie z PKD. Zaznaczam, że to tylko moje domysły. Na tym sprawa mogłaby się skończyć.

Nie skończyła się ponieważ marginalna organizacja pod szumną nazwą – Federacja Organizacji Kresowych (FOK) – z Polski, dostrzegła swoją szansę na zaistnienie. Organizacja ta kiedyś zajmowała się pikietami pod ambasadą litewską w Warszawie. Były one bardzo udane gdyż gromadziły „tłum” w liczbie jakieś 30 osób. Teraz wybrała metodę „walki” dużo mniej uciążliwą dla „bojowników” mianowicie pisaniem listów otwartych.

Pierwszy był do polskiego MSZ i dotyczył wizyty Borusewicza w Wilnie. Nie odbił się specjalnym echem. MSZ coś tam odpowiedziało i sprawa wydawała się skończona. FOK jednak poszedł za ciosem i napisał kolejny list z „pytaniami” tym razem wprost do Marszałka Borusewicza. I pewnie też skończyłoby się na niczym gdyby przegrana kandydatka w ostatnich wyborach z partii liberałów – Renata Underis – nie postanowiła „obronić” Borusewicza i PKD przy okazji też; przed „wrażym” FOK- iem. Obrona ta polegała na tym, że językiem przekupki z kalwaryjskiego rynku, zrugała … AWPL. Nie wiem czemu jedno z mediów polskich na Litwie postanowiło tę „obronę” upublicznić. Na to z kolei nie pozostał obojętny PKD. Z jednej strony wyjaśnili FOK żeby ich do swoich spraw nie mieszali a przy okazji odciął się od Renaty Underis świadczącej mu taką „niedźwiedzią przysługę”. To oświadczenie poszerzyło listę mediów polskich na Litwie, które włączyły się w „chocholi taniec”.

Zresztą nie tylko polskich na Litwie, polskich w Polsce też. Mianowicie w Gazecie Wyborczej „popełniono” tekst którego punktem wyjścia i ważkim argumentem dla zawartych w nim tez, była ta „afera”. Tekst dość obszerny i równie nie równy. A nawet chwilami manipulancki. Tak obieram pominięcie informacji, że FOK jest organizacją działającą w Polsce. Z tekstu można wysnuć przekonanie, że działa na Litwie bo jego działacze są „zwolennikami” Tomaszewskiego i AWPL. W związku z tym, że działa PKD i nawet Borusewicz się z nim spotkał oraz z powodu, że „zwolennicy” AWPL go atakują; autor wysnuł tezę, że to koniec „sztucznej jedności Polaków na Litwie”. Rozumianej tak, że to AWPL zdobywa lwią część głosów polskich w tym kraju. Wniosek ten absolutnie mnie nie przekonuje.

Zawsze były jakieś środowiska polskie na Litwie które pozostawały w ostrożnej rezerwie wobec partii dominującej a czasem w otwartej kontrze. Jak przychodziło do wyborów to dostawały „baty” i na tym się kończyło. Czy tym razem będzie inaczej? Nie wiem. Zobaczymy. Chciałbym żeby nie, w sensie ewolucji AWPL bo tworzenie konkurencyjnej partii, sensu nie ma. Jednego jednak jestem pewien. Zdecydowanie za wcześnie na takie „tryumfalne” (bo chyba tak należy rozumieć odczucia autora), wnioski.

„Afera Borusewicza” w tym momencie już kręciła się logiką burzy w szklance wody. Trudno się zatem dziwić, że jeszcze bardziej marginalna niż FOK (o ile to możliwe) organizacja postanowiła też zaistnieć. Wierni Polsce Suwerennej też z Polski, dostrzegli atak Żydów na Polaków na Litwie. Zjednoczonych Żydów w osobach Borusewicza, Gazety Wyborczej oraz PKD. Zresztą oni wszędzie widzą Żydów więc specjalnie nie musieli wysilać tego co mają pod włosami lub pod ich brakiem. Rzecz jasna ten tekst również podchwyciły polskie media na Litwie. Zapominając o dopisku – „tekst satyryczny”.

W takiej sytuacji dominująca wśród Polaków na Litwie partia pod nazwą AWPL, zapewne poczuła się pokrzywdzona, że w takiej fajnej naparzance stoi z boku. Wydała zatem z siebie oświadczenie ustami organu zwanego „Biurem Prasowym AWPL”. Oświadczenie w stylu który słusznie na portalu społecznościowym zostaje sparodiowane jako wiadomości z Korei Północnej. Bo jest tam i „brukowy portal” i „artykuliki” i „niejaki PKD” też. A z Borusewiczem to wcale nie mieli się spotykać. W życiu. Najważniejsze jednak jest to, iż wszystko to razem to oczywiście atak na AWPL. Jak zawsze.

Piszę to teraz bo wydaje mi się, że to już koniec „afery Borusewicza”. Choć może mam tylko taką nadzieję?

Sądzę jednak, że warto było przypomnieć sekwencję zdarzeń aby zaobserwować zjawisko. Mianowicie wydaje się, że poważne media i organizacje dały się nakręcić przez te (nazwijmy to delikatnie) mniej poważne, do bezsensownej „wojenki” z niczego i właściwie o nic. Jakby innych problemów nie było. Jedyny zysk z tego miał te „mniej poważne”. Bo jakoś tam „zaistniały”. Żadnego zysku nie miały te poważne bo pokazały jak łatwo jest nimi posterować oraz jak czasem wcale nie różnią się stylem i poziomem od tych „mniej poważnych”. A już na pewno nie ma z tego zysku Polska społeczność na Litwie. Na szczęście zapewne nawet nie rozumie o co w tym chodzi. I tym razem taka ignorancja jest akurat pozytywem. Czasem faktycznie lepiej zająć się ogrodem bo wiosna, niż patrzeć/czytać/słuchać żenujących sporów nie wiadomo o co. Co niech będzie przestrogą dla tych mediów i organizacji które chcą uchodzić za poważne.

PODCASTY I GALERIE