Litwa
zw.lt

Dalia Grybauskaitė piastuje urząd prezydenta od ośmiu lat

12 lipca 2009 Dalia Grybauskaitė została zaprzysiężona na stanowisku prezydent Litwy, stając się pierwszą kobietą sprawującą ten urząd. 2014 roku została wybrana na drugą kadencję. We środę (12 lipca) mija osiem lat, od kiedy Grybauskaitė jest głową państwa litewskiego.

Z tej okazji w poniedziałek ośrodek prezydencki wydał specjalne oświadczenie. W trakcie ośmiu lat prezydent najwięcej uwagi poświęcała socjalnemu bezpieczeństwu, zapewnieniu praworządności, walce z korupcją oraz wzmocnieniu obrony kraju.

W związku z wydarzeniami na Ukrainie w 2014 r. został przywrócony pobór do wojska. Litwa zaczęła również zwiększać finansowanie obrony. W 2018 r. Litwa, zgodnie z zobowiązaniami, planuje przeznaczać na obronę ponad 2 proc. PKB.

Litwa nadal opowiada się za ścisłą współpracą z UE i USA. 1 stycznia 2015 r. nasz kraj stał się członkiem strefy euro.

„Silne przywództwo prezydent w zapewnieniu wsparcia USA w kwestiach bezpieczeństwa krajów bałtyckich daje konkretne wyniki. Litwa ciągle podtrzymuje relacje z nową administracją USA. Prezydent dwukrotnie spotykała się z prezydentem USA” – napisano w oświadczeniu.

Co prawda w trakcie kadencji ochłodziły się stosunki z Polską. Największym problem w dwustronnych relacjach są tzw. polskie postulaty, czyli oryginalna pisownia nazwisk, dwujęzyczne nazwy, oświata, zwrot ziemi – których notorycznie domaga się polska mniejszość na Litwie, a które nadal są nierozwiązane.

W roku 2009 Dalia Grybauskaitė zdobyła 69 proc. wyborców, w 2014 – 57,87 proc.

Dalia Grybauskaitė urodziła się 1 marca 1956 r. w Wilnie. W 1983 ukończyła studia ekonomiczne na Uniwersytecie Leningradzkim, a w 1988 uzyskała stopień kandydata nauk ekonomicznych (odpowiednik stopnia doktora) w Akademii Nauk Społecznych przy KC KPZR w Moskwie. W 1991 ukończyła kurs w ramach programu specjalnego dla kadry kierowniczej w School of Foreign Service na Uniwersytecie Georgetown.

W latach 1990–1991 była kierownikiem Wydziału Naukowego w Instytucie Ekonomii, a w 1991 dyrektorem programowym w biurze Rządu Republiki Litewskiej. Od 1991 do 1993 pełniła funkcję dyrektora departamentu europejskiego w Ministerstwie Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. Od 1993 była dyrektorem departamentu ekonomicznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, pełniąc jednocześnie funkcje przewodniczącej Komitetu Zarządzania Pomocą Phare i G-24 oraz Głównego Negocjatora ds. Umowy o Wolnym Handlu z Unią Europejską.

W latach 1994–1995 była posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w przedstawicielstwie Litwy przy Unii Europejskiej, zastępcą Głównego Negocjatora ds. Układu Europejskiego z Unią Europejską oraz przedstawicielem Koordynatora Pomocy Państwowej w Brukseli. Od 1996 pełniła funkcję ministra pełnomocnego w Ambasadzie Litwy w Stanach Zjednoczonych. W latach 1999–2000 zajmowała stanowisko wiceministra finansów oraz Głównego Negocjatora w negocjacjach z Międzynarodowym Funduszem Walutowym i Bankiem Światowym. W latach 2000–2001 była wiceministrem spraw zagranicznych i zastępcą szefa delegacji litewskiej w negocjacjach o przystąpieniu do Unii Europejskiej.

Na początku lipca 2001 objęła tekę ministra finansów w nowo utworzonym rządzie Algirdasa Brazauskasa. 1 maja 2004, w dniu przyjęcia Litwy do Unii Europejskiej, została powołana w skład Komisji Europejskiej, jako komisarz odpowiedzialny za edukację i kulturę (wspólnie z Viviane Reding). W utworzonej 22 listopada 2004 Komisji pod przewodnictwem José Barroso odpowiadała za programowanie finansowe i budżet.

W latach 1979–1988 była członkiem KPZR. Od tego czasu pozostaje bezpartyjna.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Spaudos, radijo ir televizijos rėmimo fondas
Radar Wileński – Poinformuj nas!