Otwarcie wystawy „Przestrzeń i czas” w Pałacu Tyszkiewiczów w Zatroczu

W dawnym pałacu Tyszkiewiczów w Zatroczu zostanie otwarta wystawa ''Przestrzeń i czas. Malarstwo Alfreda, Czesława i Joanny Wieruszów-Kowalskich''. Jest to już trzecia wystawa w ramach realizowanego projektu, finansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP i Litewską Radę Kultury.

zw.lt
Otwarcie wystawy „Przestrzeń i czas” w Pałacu Tyszkiewiczów w Zatroczu

Fot. BFL/Mindaugas Vaičiulis

„Przestrzeń i czas. Malarstwo Alfreda, Czesława i Joanny Wieruszów-Kowalskich” prezentuje dorobek malarski trzech pokoleń rodu Wieruszów-Kowalskich, Alfreda (1849 Suwałki–1915 Monachium), jego syna Czesława (1882 Monachium–1984 Warszawa) oraz Joanny (1930 Wilno–2005 Paryż), córki Czesława.

Drogi życia lub artystyczne zainteresowania tej trójki artystów zbiegają się na Wileńszczyźnie i w Wilnie. Alfred Wierusz-Kowalski swój największy sukces odniósł obrazem Wilki. W lutym na Litwie (Złoty Medal I Klasy na VI Międzynarodowej Wystawie w Glaspalast w 1892 r.). Najstarszy syn Alfreda Czesław związał się z Wileńszczyzną na trzydzieści parę lat, aktywnie uczestnicząc w jej życiu artystycznym. Wilno było rodzinnym miastem Joanny, córki Czesława.

Każde z artystów, pochodzących z różnych generacji i związanych z innym środowiskiem artystycznym – Alfred z Monachium, Czesław z Wilnem, a Joanna z Paryżem – reprezentowało odmienny nurt malarstwa.

Alfred Wierusz-Kowalski, przedstawiciel dziewiętnastowiecznego realizmu, malował sceny zaczerpnięte z życia polskiej wsi (sanny, wyjazdy do kościoła, powroty z jarmarków). Sławę przyniosły mu obrazy, których bohaterami były wilki.

Czesław Wierusz-Kowalski miał inne zainteresowania tematyczne. Wykształcony w Monachium i Paryżu, zdobył uznanie jako portrecista. Artysta równie chętnie tworzył kompozycje pejzażowe, a krajobrazom nadawał symboliczne wartości.

Twórczość Joanny Wierusz-Kowalskiej ma swoje korzenie w malarstwie przedstawiającym pejzaże, martwe natury i studia postaci o uproszczonych formach; z biegiem czasu ustąpiły one miejsca kompozycjom abstrakcyjnym, w których, jak wielokrotnie artystka podkreślała, dążyła do oddania noszonych w sobie duchowych napięć i poszukiwała ukrytego w obrazach ich wewnętrznego światła.

Twórczość połączonych więzami rodzinnymi i powołaniem artystów prezentuje odmienne okresy historii polskiego malarstwa. Wiąże się ona z innymi ośrodkami artystycznymi, rozwijała się w innych uwarunkowaniach historycznych. Łączy ją talent i  pasja każdego z przedstawicieli malarskiego rodu Wieruszów-Kowalskich.

Otwarciu wystawy, które odbędzie  się 16 września 2015 r. o godzinie 16.00 w Pałacu w Zatroczu, towarzyszy międzynarodowa konferencja „Przestrzeń i czas”, w trakcie której polscy i litewscy historycy sztuki przedstawią wykłady o życiu artystycznym Wilna początku XX w. Konferencja rozpocznie się 17 września 2015 r. o godz. 10.00.

PODCASTY I GALERIE