IV pielgrzymka Jana Pawła II – pierwsza podróż papieża do wolnej Polski

1 czerwca 1991 roku Jan Paweł przybył do Polski z pierwszą pielgrzymką po upadku komunizmu. Papież podkreślił, że odzyskana wolność to dla Polaków wyzwanie, ale także szansa do wykorzystania.

polskieradio.pl
IV pielgrzymka Jana Pawła II – pierwsza podróż papieża do wolnej Polski

Fot. PAP/Janusz Mazur

Pielgrzymka przebiegała pod hasłem „Bogu dziękujcie, Ducha nie gaście”. IV Pielgrzymka składała się z dwóch części. Jan Paweł II w od 1 do 9 czerwca przebywał w Polsce północnej i wschodniej. Papież odwiedził Koszalin, Rzeszów, Przemyśl, Lubaczów, Kielce, Radom, Łomżę, Olsztyn, Włocławek, Płock, Białystok i Warszawę.

Ojciec Święty powrócił do Polski w sierpniu. W dniach 13-16 sierpnia 1991 roku odwiedził Kraków, Wadowice i Częstochowę, w której wziął udział w VI Światowych Dniach Młodzieży.

Podczas pielgrzymki Jan Paweł II przekonywał rodaków, że odzyskana wolność jest zadaniem i historyczną szansą, której nie można zmarnować. Zachęcał do sięgnięcia do fundamentu wiary, czyli Dekalogu. „Od tych dziesięciu prostych słów zależy przyszłość człowieka i społeczeństw. Przyszłość narodu, państwa, Europy, świata”.

Jan Paweł II mógł po raz pierwszy przemawiać do żołnierzy, nauczycieli, więźniów. Spotkał się także w szpitalu z chorymi dziećmi, ich rodzicami i personelem, po raz pierwszy przekroczył próg świątyni prawosławnej i protestanckiej. Przemawiał do przedstawicieli świata kultury w Teatrze Narodowym oraz korpusu dyplomatycznego w nowo utworzonej Nuncjaturze Apostolskiej.

Papież w trakcie homilii wygłaszanych w odwiedzanych przez niego miastach potępiał aborcję, zwracał uwagę na moralny aspekt transformacji gospodarczej. Zwracał uwagę, że Kościół nie ma gotowych rozwiązań na problemy społeczne i polityczne, ale może apelować o ich właściwe rozwiązanie. W swoich przemówieniach często używał historycznych przykładów, które miały wskazać właściwą drogę współczesnym Polakom.

– Jeszcze raz przypominam plac Zwycięstwa, rok 1979. To wołanie młodego jeszcze papieża, można by powiedzieć świeżo upieczonego, które dziś chcę powtórzyć. Nie na placu Zwycięstwa, w Ogrodzie Łazienkowskim, w pobliżu Belwederu, rezydencji prezydenta Rzeczypospolitej, w obecności tegoż prezydenta z małżonką, przedstawicieli Sejmu i Senatu. Więc tak: niech zstąpi duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Tej polskiej, ziemi, tej europejskiej ziemi, tej całej Ziemi – mówił papież ostatniego dnia pielgrzymki.

13 sierpnia 1991 roku Jan Paweł II ponownie odwiedził Polskę. Tę część pielgrzymki Jan Paweł II rozpoczynał od wizyty w Krakowie i Wadowicach. 

Głównym punktem drugiej części pielgrzymki było spotkanie z młodzieżą w Częstochowie na VI Światowych Dniach Młodzieży. Po raz pierwszy spotkała się tu młodzież z byłego bloku wschodniego i zachodniego, stąd określenie tego spotkania „biblijną karawaną poprzez kontynenty”

15 sierpnia 1991 roku Jan Paweł II wygłosił orędzie do zgromadzonych na Jasnej Górze młodych ludzi. Przypomniał im o roli Ducha Świętego w życiu chrześcijanin oraz zwrócił uwagę na roztropne i odpowiedzialne korzystanie z wolności. Papież mówił do półtora miliona ludzi zgromadzonych w Częstochowie, że młodzież jest nadzieją świata i nadzieją Kościoła.

Hasło IV papieskiej pielgrzymki „Bogu dziękujcie, Ducha nie gaście” sygnalizowało radość z odzyskanej wolności, ale także niepokój, jak ta wolność będzie dalej pielęgnowana i wykorzystana do pokonania kryzysów społeczno-ekonomicznych i moralnych polskiego społeczeństwa. Słowa papieża brzmią aktualnie także dzisiaj.

PODCASTY I GALERIE