Kultura i Historia
zw.lt

Festiwal filmów dokumentalnych – tematy rodzinne i dzieła, które przetrwały

„Najciekawsze scenariusze tworzy życie” - wierzy bułgarski dokumentalista, Svetoslav Draganov. Życie, dodałby każdy twórca filmów dokumentalnych, pozwala na odnalezienie najciekawszych bohaterów. Po niespodziewanym zapoznaniu się z rodziną Lilievych, Svetoslav Draganov szybko zrozumiał, że los podarował mu niepowtarzalną znajomość, która zmieniła się w film „Prawie wspaniałe życie”. Będzie to jeden z filmów specjalnego programu, który obejrzeć można będzie podczas wileńskiego Festiwalu Filmów Dokumentalnych od 18 września.

W tym roku organizatorzy festiwalu prezentują dwa programy specjalne. Jeden z nich przedstawiać będzie tematy rodzinne – jest to temat, którym dokumentaliści bardzo się interesują od kilku lat. W programie „Kai laimė lydės ar vargas suspaus“ („Na dobre i na złe”) – cztery opowieści o niezwykłych rodzinach. Drugi specjalny program – „Senoji dokumentika naujai“ („Nowe wydanie starej dokumentalistyki”) prezentować będzie stare opowieści litewskich dokumentów. Filmy te przetrwały próbę czasu i do współczesnych widzów wracają w formacie cyfrowej.

Według organizatorów festiwalu, rodzina jest tym tematem, który we współczesnych filmach powtarza się bardzo często. Co jest ciekawe, do tematu rodziny wracają debiutujący reżyserzy. Nawet 3 z czterech filmów programu „Na dobre i na złe” są dziełami debiutujących reżyserów, jednak zdążyły już nabrać rozgłosu na międzynarodowych festiwalach.

Zachaty Heinzerling została wybrana najlepszym reżyserem za film „Milutka i bokser” na festiwalu filmowym Sundance, a w tym roku film ten został nominowany do Oskara w kategorii najlepszy film dokumentalny. W filmie reżyserka stara się odtworzyć wspólne życie japońskich artystów – burzliwego Ushio Shinohara i łagodnej Nariko, które są ze sobą od 40 lat. Mimo ciężkich przejść, przez ogień i przez wodę, są nadal razem. To dwoje niezależnych artystów, którzy nauczyli się być razem.

Równie nieprzeciętna para – Pino-Beatrycze i Marianna – to bohateriowie z filmu „Z drogi” w reżyserii Elisy Amoruso. Mechanik i mistrz rajdowy Pino postanowił zostać kobietą, jednak to nie przeszkodziło Mariannie, żeby się w nim zakochać. Są oni teraz pełnowartościową rodziną wychowującą syna Marianny z poprzedniego małżeństwa i zapewniającą innym wiele radości.

Kanadyjczyk, Shawney Cohenas, bohaterów swojego filmu zna od zawsze – to jego rodzina. Od innych rodzin, z miejscowości Ontario, wyróżnia się ona nieprzeciętnym biznesem. Od 30 lat ich życie kręci się wokół ich własnego klubu ze striptizem: ojciec jest kierownikiem – syn pomaga w utrzymaniu porządku. Ten nieprawdopodobny obraz rodziny obejrzeć można w filmie „Dwór”.

Film bułgarskiego reżysera, Svetoslava Draganova, opowiadający o braciach Lilievych przedstawiony na festiwalu zostanie 26 września. Reżyser jest przekonany, że gdyby nie ich pokrewieństwo nigdy by się oni nie spotkali. „Prawie idealne życie” – to już drugi film bułgarskiego reżysera o Lielievych. Pierwszy powstał przed 10 laty i opowiadał o ich matce Lili.

Tak jak i w minionym roku „Meno avilys“ („Ul sztuki”) nadal przekazywać będzie publiczności dziedzictwo litewskich filmów dokumentalnych (1962-1995). Jednak nie będzie to tylko klasyka kina. Tym razem publiczność obejrzeć będzie mogła, jak „porozumiewają się” różne pokolenia litewskich reżyserów – tworzący w okresie sowietyzacji (Viktoras Starošas, Edmundas Zubavičius) i Ci, którzy oddychają już powietrzem wolnego państwa (Diana ir Kornelijus Matuzevičiai, Rimvydas Leipus, Audrius Stonys).

Odrestaurowane i scyfryzowane filmy wyświetlone będą jednorazowo w trakcie specjalnego programu „Nowe wydanie starej dokumentalistyki”. 20 września w Skalviji obejrzeć będzie można wcześniejsze prace: jedno z pierwszych „poetyckich” opowieści litewskich „Nenusimink, Virginijau!” („Nie smuć się, Wirginiuszu!”) oraz opowieść z Wileńskiego Domu Dziecka Nr 1 „Aš myliu direktorę” („Kocham dyrektorkę”) w reżyserii Viktorasa Starošy z 1962 i 1978 roku. Film „Jautrumo kaip duonos” („Wrażliwości jak chleba”) z 1979 roku przedstawi sam reżyser Edmundas Zubavičius.

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Spaudos, radijo ir televizijos rėmimo fondas
Radar Wileński – Poinformuj nas!