Wilno i Wileńszczyzna
Wiesława Kalista

Wykorzystanie technologii informacyjnej w pracy nauczyciela języka polskiego

Ciągle aktualny jest problem podniesienia jakości pracy szkoły i adaptacji systemów oświatowych do wymagań współczesnej rzeczywistości. Żyjemy bowiem w świecie, w którym informacja jest ciągle przekazywana, przetwarzana, przesyłana i przechowywana.

Pracodawcy oczekują od przyszłych pracowników kompetencji merytorycznych, ale także umiejętności posługiwania się technologiami informacyjnymi, pracy w grupie oraz komunikacji interpersonalnej. Dlatego podstawowym zadaniem szkoły jest ukształtowanie człowieka zdolnego do robienie nowych rzeczy, człowieka twórczego i odkrywczego. Szkoła powinna zadbać o rozwój osobowości ucznia i przygotować go do uczenia się przez całe życie. Musi on bowiem sprostać zadaniom zdobywania ciągle nowych kompetencji, a także umieć właściwie funkcjonować w zmieniającym się społeczeństwie. Szkoła wobec tego ma rozwijać aktywności poznawczą ucznia, a tym samym pobudzać go do samokształcenia. Nie sprzyjają temu metody werbalne, ale metody poszukujące, dzięki którym uczeń odkrywa i zdobywa wiedzę. Kto może pomóc?

Oczywiście nauczyciel, który jest świadom, jak szybko zmienia się otaczająca nas rzeczywistość. To od niego zależy sposób i efekty wykorzystania wszelkich technologii informacyjnych w procesie edukacji. Do najważniejszych umiejętności zdobywanych przez ucznia w trakcie kształcenia ogólnego zaliczyć należy umiejętność sprawnego posługiwania się nowoczesnymi technologiami informacyjno-komunikacyjnymi. Ważniejsza jednak wydaje się umiejętność wyszukiwania, selekcjonowania i krytycznej analizy zdobytych informacji.

Technologia wzmaga twórczą aktywność uczniów, pomaga w ujawnianiu i rozwijaniu zainteresowań, kierowaniu własnym rozwojem oraz wzbogaca sposoby porozumiewania się. Nauczyciel powinien stwarzać warunki do nabywania umiejętności wyszukiwania, porządkowania i wykorzystania informacji z różnych źródeł na lekcjach różnych przedmiotów. Dla nauczyciela polonisty podstawową bazą jest dobrze wyposażona biblioteka szkolna, dysponująca aktualnymi zbiorami, zarówno w postaci księgozbioru, jak i zasobów multimedialnych.

http://www.polona.pl/dlibra
http://www.pbi.edu.pl/inne_biblioteki.html
http://univ.gda.pl/~literat/indexx.htm.

Obecnie biblioteka szkolna tak naprawdę pełni funkcję pracowni multimedialnej, z której korzystają zarówno uczniowie, jak i nauczyciele. To w niej uczeń sam szuka literatury przydatnej do opracowania różnych zagadnień korzystając z zapisów multimedialnych i elektronicznych oraz internetu. Tu tworzy przedmiotowe bazy danych, sporządza opisy bibliograficzne zapisów elektronicznych, przetwarza i porządkuje zdobyte informacje według określonych kryteriów zaleconych przez nauczyciela. Korzystając z różnych ciekawych stron możemy uczyć w inny sposób ortografii, gramatyki, historii literatury, a także przygotowywać uczniów do egzaminów, bowiem znajdują się tam próbne arkusze egzaminacyjne./ www.wolnelektury.pl, http://www.gimnazjum.pl/, http://www.liceum.pl/, http://eduseek.interklasa.pl/ , http://www.profesor.pl/ /.

Jeśli mamy dostęp do pracowni multimedialnej, uczeń wykonując test od razu wie, czy jego odpowiedź jest poprawna, a nauczyciel na podglądzie widzi także efekty jego pracy. Na tych stronach znaleźć można także materiały metodyczne dla nauczycieli, porady dla rodziców oraz wskazówki dla uczniów: http://www.stentor.pl/,strony/zeszyty-szkolne-czasopismo-metodycznehttp://www.inspiruj.pl/ http://univ.gda.pl/~literat/indexx.htm.

Dzięki nowoczesnym technologiom możemy spacerować wirtualnie po różnych miastach, zwiedzać muzea i wystawy./ www.1944.wp.pl/index2.php#0 http://www.muzeumliteratury.pl/panoramy.htm
http://www.muzeum.krakow.pl/index.php?id=603/.

Żadna pomoc nie dostarczy młodemu umysłowi tylu wrażeń i spostrzeżeń, co bezpośrednie obcowanie z dziełem sztuki, czy zabytkiem historycznym. Zdobytą wiedzę wykorzystać możemy później do tworzenia różnych, zalecanych programem nauczania, form wypowiedzi, np. sprawozdania z wycieczki, opisu reprodukcji obrazu czy listu do kolegi opisującego wrażenia z wirtualnej wycieczki. Nauczyciele mogą sami tworzyć i zachęcać swoich uczniów do tworzenia blogów jako poradników, miejsca wymiany doświadczeń oraz zamieszczania ciekawych prac. Jest to obecnie najszybszy i najskuteczniejszy przekaz informacji, gdyż telefon komórkowy z dostępem do internetu, czytnik, laptop, tablet, smartfon to współczesne „przybory szkolne”.

Jak wynika z powyższego technologia informacyjna może skutecznie wesprzeć warsztat pracy nauczyciela polonisty. Dzięki niej uatrakcyjnia on prowadzone przez siebie lekcje oraz daje szanse uczniom na korzystanie z zasobów sieci w sposób rozwijający ich osobowość.

——–

Wiesława Kalista, Ośrodek Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą w Warszawie – magister filologii polskiej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, nauczyciel dyplomowany z długoletnim stażem zawodowym, dyrektor gimnazjum (8 lat), edukator Centrum Doskonalenia Kadr Oświatowych (14 lat), ekspert Ministerstwa Edukacji Narodowej RP w komisjach dla nauczycieli ubiegających się o awans zawodowy, egzaminator języka polskiego i przedmiotów humanistycznych (gimnazjum, liceum), członek zarządu Stowarzyszenia Nauczycieli Zdrowa Szkoła, wizyty studyjne w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Włoszech, Belgii, Anglii, nauczyciel języka polskiego w Kazachstanie (2 lata, Kokszetau). Obecnie pracuje w SPPO w Wilnie.

14 listopada 2014 r. Wiesława Kalista wygłosiła wykład zatytułowany „Wykorzystanie technologii informacyjnej w pracy nauczyciela języka polskiego” w ramach seminarium: „Kultura języka polskiego. Formy i normy II” dla nauczycieli języka polskiego. Seminarium zorganizowało Centrum Polonistyczne Uniwersytetu Wileńskiego z okazji Tygodnia Języka Polskiego.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Radar Wileński – Poinformuj nas!