Sport
zw.lt

Jarosław Siwicki: Tradycyjne sztuki walki sprzyjają pokonaniu własnych słabości

W miniony weekend w ramach festiwalu sportowego 2017, w kompleksie wystawowym Litexpo w Wilnie odbył się turniej tradycyjnych sztuk walki. Jednym z laureatów turnieju został Jarosław Siwicki, który od dłuższego czasu uprawia Kendo, a od niedawna trenuje Taijiquan z którym zdobył brązowy medal turnieju.

Jak to się stało że odnalazłeś sztuki walki i dlaczego to robisz?

Z dzieciństwa pamiętam pierwsze video z Bruce Lee, albo wystarczy zobaczyć na YouTube wyczyny starców z Dalekiego Wschodu, których siła wewnętrzna budzi podziw. Zawsze byłem ciekaw na ile jest to prawdą, a o ile wymysłem. Poza tym sporo czytałem o cudotwórczej energii „ki, cigun” i coś już praktykowałem samodzielnie. Chociaż trenuję sztuki walki odnośnie nie długo, coraz bardziej uświadamiam sobie, że granice ludzkich możliwości są niezmiernie szerokie. Jako przykład – dla mnie było pewnym zaskoczeniem, że w wieku 40 lat mogę zdobyć medal, jak to się stało obecnie na turnieju Wushu albo w zeszłorocznych mistrzostwa Litwy w Kendo.

Na zawodach miałeś występ w specyficznym stroju, czym jest rodzaj sportu który uprawiasz?

Taijiquan, w skrócie Taichi, powstał w starożytnych Chinach głównie jako system sztuk walki. Historycznie należy do grupy stylów Wushu, na zachodzie bardziej znane pod nazwą Kung-fu. Są to systemy walki wręcz jak zarówno są formy z bronią (miecze, włócznie). W Taijiquan większy nacisk kładzie się na generację siły poprzez wewnętrzny przepływ energii w organizmie.

Jakie są główne zalety zajęć Taijiquan?

Obecnie zastosowanie Taichi jest bardziej szerokie i na całym świecie praktykowane jest jako system zdrowotny. Wygląda to jako specyficzna gimnastyka gdzie są stosowane powolne zestawy ruchów, coś w rodzaju medytacji w ruchu. W Chinach jest to częste zjawisko praktykowane publicznie w parkach czy na stadionach. Jedna z praktyk “stanie w pozycji drzewa” powszechnie stosuje się jako forma leczenia bądź prewencji chorób funkcji organizmu w chińskich centrum rehabilitacyjnych. W razie potrzeby techniki mogą być wykonywane bardzo szybko, gdyż u źródła Taijiquan stoi bojowe zastosowanie.

Czym wyróżnia się Taijiquan od innych sportów, sprzyjających zdrowiu i rozwoju umiejętności fizycznych?

W naszym stowarzyszeniu praktykujemy poszczególny styl rodziny Chen, głównie jako sztuka walki. Ciekawostką jest to, że wywodzi się z małej chińskiej miejscowości (ChenVillige, 3 tysiące populacji,) gdzie prawie każdy mieszkaniec praktykuje Taichi. A bezpośrednim następcą twórców stylu w dziewiątym pokoleniu jest wielki mistrz Chen XiaoWang, który ma obecnie 73 lata i jest w doskonałej formie fizycznej.

Czy jest w tym pewien sekret dla rozwoju umiejętności?

W tym poprostu nie ma żadnych cudów, tylko poszczególna wiedza, sprawdzona w perspektywie bardzo długiego czasu. Od wieków tajemnice były przekazywane od nauczyciela uczniowi bezpośrednio. Obecnie, jeżeli chodzi o Taijiquan, jest popularyzowany na całym świecie dzięki korzyściom jakie przynosi praktykującym. Nie chodzi tylko o stan fizyczny, ale również ważny aspekt psychologiczny, chodzi o to aby człowiek był zdrowy i szczęśliwy. Dla przykładu Taijiquan opiera się na zasadzie równowagi Yin i Yang, która wywodzi się z filozofii Tao (Dao) ukształtowanej na przeciągu pięciu tysięcy lat.

Gdzie można uczyć się tej wiedzy o której mówisz?

Jeżeli chodzi o tradycyjne szkoły, na Litwie jest kilka organizacji Taijiquan, także zrzeszenia Kendo, Aikido, Niat-Nam, Karate, Judo, Kyudo, dla ludzi w różnym wieku począwszy od dzieci lat szkolnych do osób w starszym wieku. Nasz styl Chen wymaga nieco większego wysiłku fizycznego, ponieważ posiada w sobie więcej aspektów zastosowań bojowych. Nauczyciel mojego instruktora, jest bezpośrednim uczniem aktualnego następcy stylu Chen XiaoWang. Jednocześnie sporo doświadczenia bierzemy od zaprzyjaźnionych zrzeszeń Taichi w Polsce, dokąd częściej przyjeżdżają na seminaria prawdziwi mistrzowie (Chen Ziqiang).

W jaki sposób odbywa się nauka waszego stylu?

Zaczynamy naukę od zrozumienia struktury ciała i pewnych zestawów określonych ruchów. Forma, którą wykonywałem na zawodach trwała z pięć minut, z kolei początkowe poznanie jej podstaw zajęło mi ponad rok. I jest to najkrótsza forma z programu nauki, w której każdy ruch ma bojowe zastosowanie w dowolnej sytuacji kontaktu fizycznego. Od form przechodzi sie do praktyki, więc mam nadzieję, że kiedyś wezmę udział w turnieju “pchających dłoni”, w bezpośrednim kontakcie z oponentem (coś w rodzaju zapasów).

Jakie są ogólne korzyści z uprawiania sztuk walki?

Tradycyjne sztuki walki sprzyjają umiejętności pokonania własnych słabości, stresu, także w życiu codziennym. Wręcz przeciwnie, aniżeli powszechnie sądzi się, poważny adept tradycyjnych wschodnich sztuk bojowyh unika sytuacji konfliktowych bez strachu, będac pewnym swoich umiejętności. Dla przykładu, w Taijiquan jest znane powiedzenie „nie ma znaczenia z jak wielką siłą atakuje mnie przeciwnik, powinienem użyć siły czterech uncji by odchylić w bok siłę tysiąca funtów”, co pozwala np. dla kobiety przeciwstawić się o wiele fizycznie silniejszemu przeciwnikowi. Co więcej, w Japonii – sztuka walki Kendo wchodzi w obowiązkowy program edukacyjny nie tylko akademii policyjnych i wojskowych, ale także i szkół średnich.

Na festiwalu sportu prezentowali się wszystkie wymienione rodzaje sztuk walki, ponieważ trenujesz zarowno Kendo, czym się różni od Taijiquan i jaki pożytek przynosi?

O Kendo mogę opowiedzieć o wiele więcej, gdyż po 4 latach treningów posiadam pierwszy zaawansowany stopień (1 Dan). Ogólnie rzecz biorąc Kendo jest japońską szermierką sięgająca czasów samurajów. Z koleji prawdziwi mistrzowie Kendo idą tą drogą przez całe życie. Dla przykładu, dwa razy do roku w Japonii odbywa się egzamin na najwyższy 8 stopień mistrzowski, który zdaje zaledwie 1% wybranych z około 1000 kandydatów (mistrzowie 7 Dan).

Ćwicząc dwie odmiany sztuk walki, które na pierwszy rzut oka mogą się wydawać różne wg. techniki, staram się znachodzić wspólne korzyści które się nawzajem uzupełniają. Dla przykładu, koordynacja swojego ciała i równowaga, kontrola przepływu energii, wyczucie odpowiedniego momentu, oraz aspekty psychologiczne takie jak spokój umysłu czy zdecydowanie.

Jakie masz myśli na przyszłość, na ile warto pogłębiać tę wiedzę?

Moja przygoda z Taijiquan trwa półtora roku i mam wrażenie, że jest bardzo mało czasu aby wszystkiego się nauczyć, na co nie starczy nawet następnych dziesięciu lat. Zacząłem intensywnie sportować na przełomie wieku średniego, więc dla mnie osobiście zawody bądź medale nie są najważniejsze, aczkolwiek wszystko ma swoje pozytywne momenty. Sądzę że każdy człowiek z natury ewolucji chce się rozwijać, samorealizować i nieważne, w jakiej działalności. W tym często nam przeszkadzają zwykli ludzie lub słabości własnego charakteru. Więc wybrałem rodzaj zajęć i doświadczeń w postaci wschodnich sztuk walki, praktyk zdrowotnych które łączą w sobie fizjologię, psychologię i filozofię. Te trzy nurty poznania człowieka są dla mnie niezmiernie ciekawe i prawidłowo zastosowane mogą przynosić ludziom prawdziwą korzyść. Jako prosty przykład dodam, że osobiście już kilka lat prawie nie choruję na przeziębienia, co dosyć często mi przytrafiało się przez całe życie, więc pożytek dla zdrowia napewno się sprawdza.

Gdzie można się zwrócić, gdyby ktoś chciał spróbować Taijiquan, Kendo?

W imieniu klubów sportowych zapraszam wszystkich chętnych do zajęć (Vilniaus Kendo Centras, taijiquan.lt , Chen Taijiquan Lietuva), zajęcia odbywają się w szkole im. Władysława Syrokomli w Wilnie. Lubię powtarzać, że to powołanie samo znajduje człowieka całkiem nieprzypadkowo. Jedno jest pewne, że łatwo nie jest, ale ten wysiłek się opłaca.

Tagi:

Więcej informacji
Radio Znad Wilii


Radio ZW FUN


Radar Wileński – Poinformuj nas!